Sigöldustöð

Virkjunin er á margan hátt sérstök en stöðin stendur inni á hálendinu nokkuð sunnan Þórisvatns. Við stöðina eru engar aðrar byggingar. Mörgum þykir því sérstakt að aka fram á mannvirkið í miðjum óbyggðum.

Rekstur Sigöldustöðvar hófst árið 1977. Hún var reist á árunum 1973-77 af Landsvirkjun í kjölfar virkjunar við Búrfell og er því önnur vatnsaflsstöðin í röðinni á Þjórsár- og Tungnaársvæðinu. Í stöðinni eru þrjár 50 MW vélasamstæður sem voru gangsettar á árunum 1977-1978.

Tungnaá er stífluð efst í gljúfrunum ofan við Sigöldu og myndast við það 14 km² miðlunarlón, Krókslón. Sigöldustífla er 925 m löng grjótstífla með malbiksklæðningu vatnsmegin. Stíflan er 40 m há í gljúfrinu þar sem hún er hæst. Úr Krókslóni er vatninu veitt eftir 1 km löngum aðrennslisskurði gegnum ölduna að inntaki á vesturbrún Sigöldu. Frá því liggja þrjár 216 m langar þrýstivatnspípur, 4,3 m í þvermál, að stöðvarhúsinu sem stendur í neðanverðri öldunni norðan árinnar og er að nokkru grafið inn í hlíð Sigöldu. Nýtileg fallhæð virkjunarinnar er 74 m. Frá stöðvarhúsinu er 550 m langur frárennslisskurður út í Hrauneyjafosslón.

Sigöldustöð er tengd raforkukerfi landsins með 220 kV línum til Búrfells-, Hrauneyjafoss- og Vatnsfellsstöðva. Einnig liggur frá tengivirki stöðvarinnar 132 kV lína til suðausturs, svonefnd Suðurlína, sem myndar hluta byggðalínuhringsins umhverfis landið.