Vatnsfellsstöð
Framkvæmdir hófust við Vatnsfellsvirkjun sumarið 1999. Framkvæmdir stóðu yfir í rúm tvö ár og var fyrri vél virkjunarinnar gangsett í nóvember 2001. Afl stöðvarinnar er 90 MW og nýtir hún 65 metra fallhæð. Með tilkomu virkjunarinnar jókst orkugeta raforkukerfisins um 430 GWst á ári.
Vatnsfellsvirkjun nýtir fallið í veituskurðinum á milli Þórislóns og Krókslóns sem er uppistöðulón Sigöldustöðvar. Virkjunin er nokkuð sérstök fyrir þær sakir að hún er ekki í rekstri nema þegar verið er að miðla vatni úr Þórisvatni yfir í Krókslón. Hún er þannig gerð til þess að jafna sveiflur í rafmagnsframleiðslu svæðisins. Þetta gerir það einnig að verkum að ekki reynist þörf fyrir sérstakt uppistöðulón ofan stöðvarinnar og gerir það virkjunarkostinn umhverfisvænni en ella.
Enginn starfsmaður hefur aðsetur við virkjunina, en daglegu viðhaldi er sinnt frá Búrfellsstöð.
Umhverfisáhrif af völdum framkvæmda við virkjunina voru í algeru lágmarki. Helst voru áhrif af völdum jarðrasks vegna efnistöku og vegna lóns. Lónið er mjög lítið, en hefur þó breytt ásýnd svæðisins og valdið hækkun á grunnvatnsborði næst lóninu. Landið sem fer undir lón eru gróðursnauðir melar.
Samhliða vinnu við Vatnsfellsvirkjun ákvað Landsvirkjun, í samvinnu við Vegagerðina, að leggja bundið slitlag alla leið að Vatnsfelli en áður hafði aðeins verið slitlag að Búrfellsstöð.