Rafmagn er ekki hægt að geyma, það verður að nota um leið og það er framleitt. Á Íslandi er notum við meira rafmagn á veturna en á sumrin, en því miður er rennsli ánna mest á sumrin og minnst á veturna.

Til þess að sjá okkur fyrir nægri orku eru ár því stíflaðar og mynduð lón þar sem vatni er safnað á sumrin og það geymt til vetrarins þegar því er miðlað eftir þörfum til virkjana.

Það fer eftir veðurfari hversu mikið rafmagn er hægt að framleiða. Þegar vel árar í vatnsbúskap er hægt að framleiða rafmagn umfram það sem mannvirkjunum er ætlað að skila árlega. Þetta rafmagn er selt á lægra verði til fyrirtækja gegn því að Landsvirkjun megi skerða afhendingu þá sjaldan illa árar í vatnabúskapnum. Ótryggt rafmagn er einkum selt til þeirra sem annars nota innflutt eldsneyti til hitunar. Dæmi um slíkt eru fiskimjölsverksmiðjur en þær geta skipt yfir í olíukyndingu á bræðsluofnum ef rafmagnið þverr. Mun minni loftmengun er þegar olíukyndingin víkur.

Markmið Landsvirkjunar er að allar vélar í virkjunum þeirra séu tiltækar til vinnslu 99% af tímanum yfir vetrarmánuðina þegar notkunin er mest. Skipulögð viðhaldsverk eru því unnin á sumrin þegar minna álag er á raforkukerfinu.