Fallryk ekki aukist
Landsvirkjun óskaði eftir að Náttúrustofa Austurlands tæki saman gögn um fallryk sem safnað hafði verið á þessum tveimur áratugum. Fallrykið er svifryk eða svifaur í lofti. Áður en ráðist var í virkjun Jöklu og Hálslón varð til barst svifaurinn með ánni til sjávar. Á þeirri leið bar áin þetta fínefni upp á eyrar og þar þyrlaðist það gjarnan upp í þurru veðri. Nú fellur efnið á botn Hálslóns.
Á árunum 2008-2025 var sveifla á milli yfirfallshæðar Hálslóns og neðstu stöðu að meðaltali 39 metrar, en að hámarki 57 metrar. Þegar lágt er í lóninu á vorin, veður þurrt og nokkur vindur getur efni fokið úr lónbotninum og borist sem rykmistur um víðan völl.
Engar formlegar kvaðir voru settar á Landsvirkjun að fylgjast með svifryki en ákveðið var að gera það í kjölfar þess að heimamenn lýstu áhyggjum af að rykið gæti orðið til vandræða á svæðinu.
Niðurstöður Náttúrustofu Austurlands benda til að fallryk hafi ekki aukist við Hálslón, á Fljótsdalshéraði og á Brúaröræfum eftir að Hálslón fylltist en vísbendingar eru um meira fallryk á svæðinu við Hálslón þegar lónstaðan er lág. Ekki komu fram vísbendingar um að hæð lónsins hefði áhrif á fallryk á Fljótsdalshéraði eða á Brúaröræfum.





